وب ديواري
....دیواری کوتاه برای جای پا
88/02/23
دوباره از نو
از نو شروع شدي!
دل انگيز من. از نو مي بينمت، پشت پرچين آن ديوار كاه گلي
كه حس من ست. بويش عطر من، جنس جوهره من
و فضايش دنياست!
كه تو دنياي مني.
از نو در آغوشم، گرماي وجودست وجودت
و نور در شكست انحناي گونه ات، سرد مي شود – يخ مي زند
آب مي شود و جاري.
و دلهره من كه تو گرياني و دلت خون.
چه تلخ حسي ست دوري از برق نگاهت
دوري از خط لبخند بر چهره تو!
از نو مي خواهمت. كه خواستن توانستن است.
و توان من در خواستن توست.
...
پی نوشت:
می بایست می بود که نشد!
نوشته شده توسط نويسنده
در 14:16 | لینک ثابت
•
