http://webdivari.blogfa.com/ ....دیواری کوتاه برای جای پا fa blogfa.com Sat, 07 Nov 2009 19:25:18 GMT http://webdivari.blogfa.com/post-95.aspx در غروبت از پی افق نگاهم <P></P> <P>         چه اشک ریزان رفتنت را زندگی کردم.</P> <P>چه اندوه وار پیش چشمم خندیدی</P> <P>         چه اندوه وار سر به زیر انداختم.</P> <P>بوی تو گرفته ست این شهر</P> <P>از حضور تو اما خالی.</P> <P>        چه اندوه وار در نقاب ناشناسی، از تو گذشتم.</P> <P>که تو ندیدی</P> <P>        نه شناختی</P> <P>و راه کلام بر من بستی.</P> <P>چه بگویم</P> <P>چه بگویم از تو که مرا سوزاندی</P> <P>گرچه به خشمت سوختم و ساختم.</P> <P>چه بگویم جز سکوت چشم هایم</P> <P>چه بگویم به عادت های تازه</P> <P>به تو را دیدن ها با غریبه</P> <P>           چه بگویم ای دوست!</P> <P>نه فراری</P> <P>نه قراری</P> <P>نه چاره یست مرد بیچاره را</P> <P>تو را تنها به بوسه باد می سپارم</P> <P>که قرارم به بادی ماندنیست.</P> <P><FONT size=1><STRONG>پی نوشت:</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=1>شنبه - درماشین برگشت از دانشگاه - تمساح!</FONT></P> Sat, 07 Nov 2009 19:25:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=95 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-95.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-94.aspx .... و مدتی سکوت Wed, 14 Oct 2009 15:53:11 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=94 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-94.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-93.aspx <P dir=rtl><FONT size=1><STRONG>عقل می گوید:</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl>دگرگوني بزرگ در بطن عصر من، نه اعتقاديست و نه باور ديني. دگرگوني بزرگ ريشه هاييست كه در عمق وجود آدميت نهفته است و كم كم رو به سويي فرا عيني پيدا خواهد نمود...</P> <P dir=rtl>اين مقدمه كوتاه براي تحول باورها و درك توجه بيشتر و بيشتر به سمت تغييرات باشد.</P> <P dir=rtl><FONT size=1><STRONG>احساس می گوید:</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl>امروز فكر سفر به سرم زد و به دنبال راه حلي براي خالي كردن برنامه ها در به در گشتم تا به اينكه تصميم گرفتم قيد برنامه ها را بزنم و نه سفر!</P> <P dir=rtl>آدمي كه عاشق باد است قرار ندارد و آدم بيقرار ناشناس.</P> <P dir=rtl>وقتي كه يك بيقرار عاشق مي شود حتما پا بند ريشه هاي عميقي شده است كه توان كندن ندارد:</P> <P dir=rtl>((<FONT color=#ff3333>...و عشق</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff3333>           سفر به روشني اهتراز خلوت اشياست.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff3333>و عشق</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff3333>   صداي فاصله هاست.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff3333>   صداي فاصله هايي كه غرق ابهامند.</FONT> ))</P> <P dir=rtl align=center>در فضاي شلوغ چهارراه در ميان انبوه خاكيان دل آسماني من نگاه اش به تجمع ابرهاست.</P> <P dir=rtl>امروزها منتظر يك ناي محزون يك كلام تلخ و گاه شيرين يك تصوير يادآور هستم تا بي اراده صورت خيس خودم را با دست خشك كنم.</P> <P dir=rtl>امروزها دلم غريب تر، زود به زود مي گيرد. مثل نوزاد، يا خوابم و در غفلت يا بيداري و اشك هايم جاري</P> <P dir=rtl>امروزها هوا عجيب مي چسبد..</P> <P dir=rtl align=left><IMG style="WIDTH: 292px; HEIGHT: 267px" height=1826 alt="" hspace=0 src="http://www.picestoon.com/out.php/i70934_DSC01304.jpg" width=693 align=baseline border=0></P> Wed, 07 Oct 2009 18:41:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=93 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-93.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-92.aspx صورت ساز</P> <P>     بر خدشه پنجه</P> <P>            سوزش آفتاب از سویی</P> <P>رنگ ترانه</P> <P>   بر منشور ذهن خلاق</P> <P>                هزاران طیف</P> <P>ناگزیر </P> <P>         لب گشودن به آواز</P> <P>می خواند    می خواند</P> <P>                            می نالد</P> <P>و گاهی دست بر لای سفیدی مو می کشد</P> <P>مرا چه گذشت؟</P> <P>              از کجا رانده شده</P> <P>شاید این جایگاه، برتر</P> <P>شاید درد و رنج، برتر</P> <P>شاید اگر بر زیر یک سرو</P> <P>یا بر بالین یک رود</P> <P>شاید خوشی، یک ضررست.</P> <P>چه نالیدن ها         چه سستی ها</P> <P>چه سعادتمند  دنیا را، ما را</P> <P>می خواند   می خواند</P> <P>                             می نالد...</P> Mon, 05 Oct 2009 05:58:40 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=92 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-92.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-91.aspx در شهر من</P> <P>پروانه دوش به دوش کبوتر</P> <P>بر خرده سنگ ها بوسه می زند</P> <P>و دانه ها</P> <P>به زیر سنگینی سنگفرش</P> <P>انتظار باران می کشند</P> <P> </P> <P>در شهر من</P> <P>قدرت پیاده ها</P> <P>به بلندی گام های نگاه است</P> <P>و کناری، جای هیچ سواری نیست.</P> <P> </P> <P>شهر من</P> <P>در هیاهوی جمعه بازار</P> <P>از رونق رنگ ها افتاده است</P> <P>چون رونق نفس در پی نفس</P> <P>فاصله انگشت ها را دستی پر نمی کند</P> <P>دفتری از شعر دلدادگی و احساس پر نمی شود</P> <P>و قلم به آتش کشیده می شود</P> <P>قلم کشیده می شود</P> <P>قلم دود می شود</P> <P>و قلم به زیر قامت پا خاموش می شود.</P> <P> </P> <P>شهر من</P> <P>از سرودهای ملی لبریز</P> <P>لب شهروندان به تمسخر لبخند</P> <P> </P> <P>در شهر من</P> <P>لحظه بارش باران دلها بارانی ست</P> <P>غم و غصه عجیب در کوچه خیابانش می پیچد...</P> <P> </P> Sun, 27 Sep 2009 15:39:21 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=91 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-91.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-90.aspx چه کسی می داند؟ <P></P> <P>          این عابری که از نیمکت گذشت؟</P> <P>                             یا این بید مجنون که ناخواسته سایه بر من افکنده است؟</P> <P>چه کسی می داند؟</P> <P>               از دل خسته من</P> <P>               از حس من</P> <P>               از اشک لحظه های دلتنگی</P> <P>چه کسی می داند؟</P> <P>  حالت چطور است؟</P> <P>  چه کسی پرسید؟</P> <P>از من؟    یا که در گفتگو با دل خسته خویش؟</P> <P> </P> <P>من در میان این حجم اندوه</P> <P>یک لحظه خوشی را</P> <P>طنز شکست تو می بینم <FONT color=#0000ff>*</FONT></P> <P>و قهقهه های درون خود را</P> <P>با نجوای اشک ریزان همراه می کنم</P> <P>من برای خودخواهی خود</P> <P>تو را سُخره می گیرم.</P> <P> </P> <P><FONT size=1><STRONG>پی نوشت:</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=1><FONT color=#0000ff>*</FONT> منظور از "تو" عابر گذر کرده ست.</FONT></P> Sun, 27 Sep 2009 15:28:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=90 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-90.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-89.aspx نامه ای که شاید هرگز نرسد <P></P> <P>نیمکت سوخته ای</P> <P>عمری لنگ بر سطحی صاف</P> <P>        صاف صاف</P> <P>خنده های شرم</P> <P>پابند لرزش های دست</P> <P>            امروز باران نا به هنگام بارید!</P> <P>وجدان معذب پستچی در هیاهوی شهر پیچید</P> <P>در کنجی نامه ای جا ماند</P> <P>نامه ای که شاید هرگز نرسد.</P> Thu, 24 Sep 2009 10:21:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=89 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-89.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-88.aspx هم ردیف من <P></P> <P>   موج کهنه ای از تشعشع</P> <P>   چون گداخته های سرخ</P> <P>   ملتهب از فوران درون</P> <P>   در پس خطوط چین و چروک</P> <P>هم ردیف من</P> <P>   فریادهای نابه هنجار تو</P> <P>   توهین بی تناسب بر لبان تو</P> <P>   نگاه تو</P> <P>   چه زیبا می شوی وقتی که خورشید چهره افروخته ات را می سوزاند</P> <P>   دستان تو در ایما و اشاره</P> <P>   چه ایجاز شگرفی در هوا دارند</P> <P>   چه اخم شیرینی</P> <P>   چه گام های استواری</P> <P>هم ردیف من</P> <P>   جای خای تو!</P> <P> <HR> <P></P> <P>چه بد اقبال شده است این دل!</P> <P>نامرد دیده، چه عشوه ها دارد بر سر یک قطره اشک</P> <P>گر ببارد چه منت ها بر سر</P> <P>ای صبور دل  ای صبور دل</P> <P>تو را چه حاصل از پی عشق</P> <P>تو را چه لایق، جز شرمساری</P> <P>عذر تقصیر ای بی گنه دل  ای بی گنه دل</P> <P>روزی محزون از دیری وصال</P> <P>دگر روز ز بهر فصل فراق</P> <P>ای صبور دل   تو را چه حاصل</P> <P> <HR> <P></P> <P>پایین نگاهت </P> <P>چشم ها به دهانت خیره</P> <P>گوش ها همه به فرمان تو</P> <P>تو شاخه ای بردار</P> <P>ما می بوییم</P> <P>تو بریز</P> <P>ما می نوشیم</P> <P>مست می شویم</P> <P>باده به دست می شویم</P> <P>خراب</P> <P> <HR> <P></P> <P> </P> Thu, 24 Sep 2009 10:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=88 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-88.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-87.aspx <P dir=rtl><FONT size=4><STRONG>۸</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl>-  تق تق</P> <P dir=rtl>- كيه؟ </P> <P dir=rtl>- منم. مامانتون</P> <P dir=rtl>- كدوم مامان ؟</P> <P dir=rtl>- اه ! مامان ديگه . مگه چندتا مامان دارين؟!</P> <P dir=rtl>- اوووووو خيلي مامان جوني مادر جون مادربزرگ مامامي مادر ترزا ماما...</P> <P dir=rtl>- خيلي خوب. من  من مادر جونم</P> <P dir=rtl>- جون يا جوني؟</P> <P dir=rtl>- اه . جوني</P> <P dir=rtl>- از اينجا رفتن. دو ماه ميشه .</P> <P dir=rtl>- كي؟ كجا رفته؟</P> <P dir=rtl>- مگه جنس نمي خواي ؟ رفتن! آمار خونه درآومده بود، رفتن يه جا ديگه. گفته بودن به مشتريا آدرس دادن. چيزي بهت نگفتن؟</P> <P dir=rtl>- هان؟ چيزي؟ مشتري؟ ببخشيد اينجا مگه پلاك 23/123 نيست؟</P> <P dir=rtl>- اين پلاك قديمه. الان شده 32/132 از سركوچه بشماري ميشه 23/123 اما از ته كوجه 32/132</P> <P dir=rtl>- پس حپه انگوراينا از اولم اينجا نبودن ديگه، نه؟</P> <P dir=rtl>- گرفتي مارو؟ بالاخره ما نفهميديم حپ ميخواي يا آبكي ؟</P> <P dir=rtl>- هان؟! هيچي بيخيال . بهتر برم رژيم بگبرم . يكم شكم آوردم.</P> Tue, 15 Sep 2009 18:22:31 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=87 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-87.aspx http://webdivari.blogfa.com/post-86.aspx بنام خالق <P></P> <P>بنام کسی که اول است، بی پایان. و سرانجام است از ابتدا</P> <P>بنام کسی که باورش کردم زمانی که تنگدست شدم و فراموش، حین گشادگی</P> <P>بنام زیبایی و تنهایی که برازنده اوست و یکتایی که جز او تاب هیج زیبنده نیست.</P> <P>بنام آفرینده ماه، ماه من</P> <P>و اکنون بی ضمیر تملک. رها </P> <P>به حرمت تلاش های من به حرمت کلام من و به حرمت حرف هایی که فهمیده نشد و به حرمت فهمی که نفهمید. به قدرت منطق، به سلطه احساس، به ضعف من به ضعف من..</P> <P>چه درک بزرگی برای درک یک روز تازه اما بی تو لازم است. چقدر گیج و گنگم در این ساعات!!</P> <P>تازه می فهمم پدری که آزگار سالی که کودک خود را به دندان گرفت و با مراعات گندم دهانش نهاد تا به بار نشستن نهال خود را دید، از دستش داد. چه زخم عمیقی برداشته است. و من اندک زمانی اندک مکانی و جزء دلواپسی در مقام آن پدر را چه ناتوان در پیله خود پیچیده ام!!</P> <P>" چه سخت به دستت آوردم.... چه راحت رفتی!! "</P> <P>چه بوی آشنایی در وجودم پیچیده است. بوی الرحمن! همه آینده بلوری من درست وسط ظهر پی عمود آفتاب پیش چشمان مبهوتم ذوب شد.آب شد. اشک شد و از دریچه ی نگاه من بارید. مُرد.</P> <P>کلام در دهانم خشکید، دستانم لرزید ، گام هایم سست شد ، ...</P> <P>و شاید نه!</P> <P>خنده ای از سر شادی سر دادم ، از سر ذوق سرم گیج رفت و زمانی گنگ و مبهوت ماندم ٬ از سر شادی زبانم بند آمد ، دستانم در پوست خود نمی گنجید و هی می لرزید ، ...</P> <P align=center>تو چه فکر می کنی ؟ حرف دل من چیست؟</P> <P><FONT size=1><STRONG>پی نوشت:</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=1>غافلگیرمان کرد / آسمان؟ شاید / آن زمانی که شکوفه می رفت تا نمنمک بوسه بر شاخه زند / و بذر برکت در شالیزار جا خشک کند / ناگاه / غافلگیرمان کرد / دختری از آسمان بارید! / دختری به سان ماه</FONT></P> <P><FONT size=1>بارش ات بی پایان و نصیبت جنگل انبوه، خرم و سبز</FONT></P> Sun, 13 Sep 2009 18:43:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=webdivari&postid=86 webdivari http://webdivari.blogfa.com/post-86.aspx